Aardkastanjes smaken zeer goed, de wortel/knollen kunnen zowel rauw als gekookt gegeten worden. De smaak lijkt op die van gepofte tamme kastanjes. Ook de zaden en bloemen kunnen als kruid gebruikt worden. De Bunium Bulbocastanum staat op de rode lijst en behoort tot de bedreigde en zeer zeldzame planten in Nederland. Alleen in Zuid Limburg komt de Aardkastanje sporadisch voor in kalkgraslanden. De plant is te herkennen aan zijn specifieke bladvorm, namelijk driehoekig, twee tot drievoudig gevederd. De knolvorming is heel plotseling en vrijwel geheel rond.  In de herfst sterven de bovengrondse delen af en overwintert  de overigens winterharde knol. Vegetatieve vermeerdering is heel goed mogelijk door splitsing van de worteldelen in het vroege voorjaar als de plant begint uit te lopen. 

Vermeerdering uit zaad is mogelijk maar om enigzins acceptabele kiemgetallen te krijgen dient er een koude stratificatie plaats te vinden. Stratificatie betekent letterlijk in lagen brengen. Je brengt de zaden tussen laagjes vochtig papier en plaatst ze gedurende lange tijd bij een zeer lage temperatuur. Hierdoor wordt feitelijk het embryo langzaam wakkergeschud uit zijn kiemrust. Er zijn veel verschillende vormen van kiemrust. Thermodormancy oftewel koude/warmte kiemrust is een perfect getimed overlevingsmechanisme waardoor het zaadje "weet"  dat het na een koude winterperiode in het voorjaar moet ontkiemen. Om tot dat punt te komen heeft het metabolisme een langdurige  koude tricker nodig om metabolische processen in het voorjaar, als de eerste zonnestralen de bodem verwarmen, op gang te brengen.